Όταν η Πηνελόπη μπαίνει στον πειρασμό

(Γράφει ο elsavvas)

 

Συνεχίσουμε το δεύτερο μέρος της ενδελεχούς ανάλυσης της ποδοσφαιρικής περιόδου 2009-2010. Δεν λέμε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη: οι μεν συκιές δεν έχουν ακόμη καρποφορήσει, ενώ σκάφες την σήμερον ημέρα; Εδώ η ΟΥΦΕΑ ανακάλυψε στημένα παιχνίδια, δεν θα ανακάλυπταν οι Κύπριες σπιτονοικοκυρές τα πλυντήρια;

Και να πει κανείς πως η σεζόν δεν ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς; Πως είπατε; Τροχοπέδη η – μάλλον πανηγυρική – επανεκλογή Κουστοκούμνη στα ηνία της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας; Λίγη σοβαρότητα, παρακαλώ περήφανοι παίδες και κορασίδες Ες Γην εναλίαν Κύπρον. Πάντως ο πρόεδρος του κατά τα άλλα συμπαθούς – χα, εδώ γελάμε – Απόλλωνα κέρδισε αμαχητί το «Όσκαρ Ειλικρίνειας» με τον συσχετισμό του αύριο της ομάδας του με την υποστήριξη Κουτσοκούμνη. Στην συνέχεια βέβαια ένας μετά τον άλλο οι συνοδοιπόροι του Κωστάκη αλάλαξαν «είδωμεν το φως το αληθινό», ασπάστηκαν το δόγμα Σοφοκλέους, δυστυχώς όμως για τους ίδιους – πόσον δε για το ντόπιο ποδόσφαιρο – «είναι αργά για δάκρυα Στέλλα» (ας μας συγχωρέσει ο ποιητής την παράφραση στα λόγια του).

Που ήσασταν κύριοι όταν η ΑΕΛ φώναζε για την διαιτησία του περσινού τελικού της ντροπής; Που ήσασταν όταν ο Σοφοκλέους δεν φώναζε απλώς, αλλά πρότεινε λύσεις για τον απεγκλωβισμό του Κυπριακού ποδοσφαίρου από τις υπόγειες δυνάμεις που τον δυναστεύουν; Γιατί αρνηθήκατε δημιουργία ανεξάρτητης Λίγκας; Γιατί «φοβηθήκατε» να αναλάβετε τις τύχες σας στις πλάτες σας; Και γιατί εν τέλει σύσσωμοι βγήκατε στα ραδιόφονα (προσοχή διορθωτή: το φο με όμικρον για ευνόητους λόγους) και χλευάζατε τους μονίμως «κλαμένους» Λεμεσιανούς της ΑΕΛ; Μην κουράζεστε, δεν περιμένουμε απαντήσεις. Άλλωστε τι να μας πείτε: ότι σας πούλησαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες;

Μα αυτή η πίττα πόσο μεγάλη είναι τέλος πάντων για να καταφέρει να ταΐσει όλους σας; Όπως λεει και ο σοφός λαός: όπως στρώσατε ας κοιμηθείτε! Ή αν προτιμάτε, ο κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν.

Η συνέχεια ήταν ακόμη καλύτερη. Γιατί ενώ το ΑΠΟΕΛ κατάφερε να διαγράψει μια κάθ’ όλα αξιοπρεπέστατη πορεία στα ευρωπαϊκά σαλόνια – το καλό να λέγεται – οι γόνοι καλών οικογενειών φίλαθλοι του, φρόντισαν να φορέσουν με χαρακτηριστική άνεση και φινέτσα τον μανδύα του πρέσβη της Κύπρου εις την ξένη κάνοντας άπαντες στην καταβλημένη από κακουχίες αυτή χώρα, περήφανους με την απείρου κάλλους φιλοξενία που επιφύλαξαν σε «έγχρωμη» υπάλληλο φιλοξενούμενης ομάδας. Μπράβο παίδες, και εις ανώτερα!

Αγωνιστικά τα ίδια και τα χειρότερα. Είδαμε ένα ΑΠΟΕΛ να αδυνατεί να περπατήσει και όμως να καταφέρνει να τρέξει έστω και με δανεικά δεκανίκια μένοντας ουσιαστικά με το έτσι θέλω στο κυνήγι του τίτλου, μια Ομόνοια να θέλει και να μην μπορεί, να ξοδεύει αλόγιστα το χρήμα του φορολογούμενου Κύπριου πολίτη και να γίνεται περίγελο της οικουμένης με το σκορποχώρι που φορούσε το τριφύλλι στο στήθος, είδαμε μια Ανόρθωση να μην μπορεί γενικώς και αορίστως. Α ναι, είδαμε και ένα Απόλλωνα να γίνεται φτερό και πούπουλο, έρμαιο στις ορέξεις των επιθετικών της ΑΕΛ να παρακαλάει θεούς και δαίμονες, δοκάρια και οπίσθια και εν τέλει να μένει ζωντανός έτσι ώστε στην συνέχεια να μπορέσει να εξαργυρώσει με την άνεση και το πάσο του την «κίνηση καλής θέλησης» των ανθρώπων που τον πατρονάρουν προς τον ακατονόμαστο.